Lindsay's journey - storyteller
IkbengewoonikFotografie-Lindsay031.jpg

Blog

BLOG

Het is codetaal voor seks hebben

31 mei was het zover en zat ik als gast aan tafel bij Pauw. Om te praten over het wetsvoorstel van Grapperhaus. Samen met Tess Milne vertelde wij ieder ons eigen verhaal. De reacties die daarna kwamen waren mooi. Mooi meelevend, of mooi bizar.

 

Live vertellen wat je overkomen is

Ik vond het wel spannend moest ik zeggen. Al een week wist ik dat Pauw interesse had in mijn verhaal, om deze aan tafel te horen. Met anderen hierover in gesprek te gaan. Toen was de dag eindelijk daar. ’s Ochtends werd ik door de redactie voorbereid. Wie de andere gasten waren, wat de andere gespreksonderwerpen waren. Wie er nog meer gingen meepraten over het wetsvoorstel. Ook had ik contact met de redactie van Zembla. Even praten over alles wat nu op mij af kwam en tips over hoe ik zelf het beste met alles kon omgaan.

 

Anderhalf uur voor de uitzending kom ik samen met een vriendin het gebouw binnen waar later de uitzending zal plaatsvinden. Wanneer ik in de visagie kom, gaat Jeroen Pauw naast mij zitten. ‘Ben je zenuwachtig?’ Zenuwachtig was een groot woord, maar spannend vond ik het wel. Jeroen praatte mij door de uitzending heen. Het wetsvoorstel zal als eerste onderwerp behandeld worden. Ik zou gelijk mijn verhaal gaan vertellen.

 

Koud in de uitzending zitten en je verhaal vertellen. Het was niet gemakkelijk om te doen. Spannend om het te doen met terwijl drie camera’s op je gericht zijn. Je geen idee hebt hoe het thuis op de buis te zien is. Geen idee hoeveel mensen dit horen. Ik voelde mij kwetsbaar. Weer was er een moment waarin iedereen over mijn verhaal kon oordelen. Weer wisten een heleboel mensen die mij persoonlijk niet kenden een moment wat zoveel invloed op mij leven heeft (gehad).

 

Mijn telefoon ontplofte

Toen het er allemaal opzat kwamen we weer terug buiten de studio. Op mijn telefoon bleven de reacties binnen stromen. Vrienden, familie, bekenden die wilden laten weten hoe stoer het was. Hoe trots ze waren. Dat ze gekeken hadden en dat ze zeiden, dit is weer een stap in de goede richting. Je hebt vandaag weer een stap gezet in het doorbreken van dit taboe.

 

Op advies van anderen ben ik zelf niet online reacties gaan opzoeken. Toch kreeg ik er een aantal mee. Een van de ergste die ik las? Dat iemand thuis uitnodigen codetaal is voor seks willen hebben. Ik was met stomheid geslagen. Hoe kan iemand zoiets zeggen? Of wat dacht je van de vraag waarom iemand mij zou verkrachten? Deze deed echt pijn. Twee dagen nadat ik deze reactie hoorde brak ik in tranen uit. Een keer heb ik er heel hard om gehuild. Zo’n reactie is niet tof, is niet oké. Dat deed pijn. 

 

De reacties eronder waren gelukkig troostend. Ik was niet de enige die daar anders over dacht. Er reageerden mensen onder die voor mij opkwamen. Mensen die mij niet kenden en zeiden dat wat mij overkomen was niet oké is. Deze onbekenden gaf mij de kracht om het los te laten.

PersoonlijkLindsay Arts