Lindsay's journey - storyteller
IkbengewoonikFotografie-Lindsay031.jpg

Blog

BLOG

De rollercoaster van aangifte doen – deel 1

‘Hoe is het nu met je na de uitzending?’ Meermaals wordt deze vraag aan mij gesteld. Mensen zijn zowel online als offline nieuwsgierig. Hoe was het om aangifte te doen? Hoe waren de reacties? Hoe staat je zaak er nu voor? Een blog met een update over alles wat er nu gebeurt.

 

Twijfels over de ‘juiste’ stap

Aangifte doen was geen gemakkelijke stap. Na twee jaar kwam ik er door media-aandacht achter dat er een fout was gemaakt. Iets waar ik Nikki van Zembla en Floor van Flair nog steeds onwijs dankbaar voor ben. Maar wat doe je als je misschien de keuze hebt om alsnog aangifte te doen? Wil je alles weer oprakelen of wil je het laten rusten?

 

Ik moet het alleen doen

Een dag voordat ik het informatieve gesprek bij het politiebureau had hakte ik de knoop door. Ik ga voor het eerste. Ik wil alsnog aangifte doen en vertellen wat mij 8 december 2016 overkomen is. Hoe pijnlijk en moeilijk het ook zou zijn. Met een van de lifesavers stapte ik het politiebureau in. Daar kregen we al snel te horen dat ik meer mocht vertellen maar een keuze moest maken. Ferry mocht erbij zijn, maar zou dan later geen getuigenverklaring kunnen afleggen. Of Ferry zou buiten wachten en ik zou alleen mijn verhaal doen. Geloof mij, dat was geen gemakkelijke keuze. Ik wilde daar niet alleen achterblijven, maar ik kon de getuigenverklaring van Ferry meer dan goed gebruiken. Het zou mijn verhaal alleen maar sterker maken. Ik besloot dan ook dit gesprek alleen te doen. Ferry liep de kamer uit met de woorden ‘Komt goed Linds.’ Waarop ik alleen maar dacht, hoe dan?

 

De bevestiging die ik nodig had

Tijdens dat gesprek kreeg ik al te horen dat er sprake was van een juridisch strafbaar feit. Opluchting. Zelf de politie zegt nu dat er iets gebeurd is wat niet oké is, iets wat niet had mogen gebeuren. Die middag maak ik een afspraak om 1,5 week daarna aangifte te gaan doen. Hoewel de opluchting groot is, is er ook angst. Wat als het allemaal voor niks is? Wat als ze hem niet kunnen vinden? Wat als het mij niks oplevert?

 

En dan is het zover: de dag van aangifte. ’s Ochtends waren er al appjes. ‘Je kan dit.’ ‘Ik ben trots op je.’ Wandelend naar het bureau belde ik een vriendinnetje op. ‘Ik ben bang.’ Na een peptalk met precies de dingen die ik nodig had, stapte ik zenuwachtig het politiebureau binnen. Om na 7,5 uur weer naar buiten te komen. De eerste stap was gezet.

 

 

Lindsay Arts