Afgestudeerd, en nu?

Een vriend van mij stelde mij die vraag. Een paar dagen nadat ik hem appte dat ik was afgestudeerd. We zagen elkaar en hij vroeg zich af wat ik nu ging doen? In eerste instantie wist ik niet zo goed wat ik moest antwoorden. Wat zou er nu namelijk gebeuren?

 

Zwart gat

Vijf jaar en een beetje heb ik over mijn studie gedaan. Niet alleen mijn PTSS had roet in het eten gegooid. Ook een burn-out had voor de studievertraging gezorgd. Maar sowieso had ik niet verwacht mijn studie binnen vier jaar af te ronden. Doordat ik NAH (lees mijn blogs over dit onderwerp hier) heb, was de kans groot dat ik er langer over zou gaan doen. Ik had immers langer nodig om alle prikkels aan leerstof te verwerken.

 

En nu? Nu was er niet meer de strijd van lange dagen achter de laptop voor mijn scriptie. Het eindeloze mailverkeer met mijn afstudeerbegeleider. De frustratie als ik een ‘no-go’ kreeg en opnieuw naar een bepaald onderdeel moest kijken. Nu was dit er niet meer. Dus, nu? Geen idee, de weken daarna volgde er toch een klein zwart gat. Het normale leven ging immers gewoon door. Er was geen stress meer rondom afstuderen. Wat moet ik nu met mijn leven?

 

Waar het ooit begon

Oké, dat klinkt ook misschien iets te dramatisch, maar zo voelde het wel. Alleen in plaat van een wereldreis boeken of mezelf opnieuw uitvinden dacht ik terug aan het begin van mijn studie. Waarom ben ik dit gaan doen? Ik ben nogal wat studies afgegaan voordat ik besloot Cultureel Maatschappelijke Vorming te gaan studeren. Docent wiskunde, Nederlands, journalistiek, rechten. Allemaal is het voorbij gekomen. En toch bleef mensen helpen mij lonken. Maar ik wilde per se niet de hulpverlening in. CMV leek hierover de ideale uitkomst. De wereld een stukje beter maken zonder hulpverlener te zijn. Werken op festivals, voor een goed doel. Met deze studie kon ik nog alle kanten op.

 

Van alles proberen

Ik heb dan ook van alles gedaan. Kinderwerk, vrijwilligerscoördinatie op een festival, productiemedewerker bij CliniClowns. Maar tijdens mijn studie ontdekte ik mijn echte passie: verhalen vertellen. Na gevraagd te worden door CliniClowns om dit voor hen te doen ging het balletje te rollen. Inmiddels heb ik dan ook een bedrijf als storyteller. Daarmee pak ik de kans om de wereld een stukje mooier te maken. Anderen te inspireren en te raken met mijn verhaal.

 

7 maart 2019 mocht ik na 5,5 jaar mijn diploma in ontvangst nemen. Een moment waar ik lang op heb gewacht en waar ik keihard voor gewerkt heb. En nu? Nu ga ik bezig waar ik ooit mee begonnen ben. De wereld een stukje mooier maken.